Ang Dios ng Lumang Testamento ba ay ang Parehong Dios ng Bagong Testamento?

Ang maikli sagot: Oo, lubos na parehong Dios

Ang Biblia ay hindi ang kasaysayan ng dalawang iba't ibang diyos. Ito ay isang patuloy na kuwento ng isang Dios lamang na may isang tao sa buong panahon. Ang Malachi 3:6 ay malinaw na nagsasabi: "Ako, ang Panginoon, ay hindi nagbabago." Ang Hebrews 13:8, nagsasalita tungkol sa Jesús, ay nagsasabi: "Siya ay ang parehong kahapon, ngayon at magpakailanman." Walang Dios na bersyon 1.0 na inpalit ng mas mababait sa bersyon 2.0 sa Bagong Testamento.

Ang parehong Jesús ay ginawa itong lubos na malinaw. Sa John 8:58 ay ipinakita niya: "Bago pa ang Abraham ay nakaranoon, AKO AY NANDITO NA" — direktang nagsimula ng pagkakakilanlan sa Dios ng Exodus 3:14, na sinabi sa Moisés na ang kanyang pangalan ay "AKO AY NANDITO NA". Ang Jesús ay hindi nagdating upang ipakita ang isang bagong Dios. Nagdating siya upang mas buong ipahayag ang Dios na laging nandoon.

Sa katotohanan, ang Jesús ay nag-sitaw ng Lumang Testamento higit pa sa sinumang ibang taong nasa Bagong Testamento — at ito ay bilang awtoritatibong at napunong Kasulatan. Matthew 5:17: "Huwag ninyong isipin na ako ay nagdating upang abolihin ang Katatagan o ang mga Propeta; hindi ako nagdating upang abolihin, kundi upang tuparin."

Ang Dios ng Lumang Testamento ay puno rin ng awa

Ang sikat na pang-unawa na ang Lumang Testamento ay puro puri at ang Bagong Testamento ay puro biyaya ay hindi makakatiipon sa isang malalim na pagbabasa ng pareho. Ang Lumang Testamento ay naglalaman ng ilan sa pinakamaraming ipakita ng awa sa buong Kasulatan.

Ang Exodus 34:6–7 ay ang sariling pahayag ng karakter ng Dios: "Ang Panginoon, ang Panginoon, Dios na maaawa at mapagkawanang, mabagal sa puri at mapalad sa kabutihan at katapatan, na nangingibig ng awa sa libu-libong tao, na nagpapatawad ng kasalanan, ng paglabag, at ng kaanyuan." Ito ang Dios ng Lumang Testamento. Hindi siya nakatago sa likod ng karahasan — nandoon siya sa pahina.

Alam ito ng Jonás — eksaktong dahil nito siya tumakas sa Níniva. Takot siya na ang Dios ay masyadong maaawa sa mga kaaway ng Israel (Jonah 4:2). Sumulat si David sa Psalm 103:8: "Ang Panginoon ay maaawa at mapagkawanang, mabagal sa puri at malaki sa awa." Ito ang pare-parehong larawan ng parehong Dios.

Ang Dios ng Bagong Testamento ay may puri rin

Ang kabaligtaran ay pantay na mahalaga: ang Bagong Testamento ay hindi simpleng isang libro tungkol sa pagmamahal. Ang Jesús ay nagsalita higit pa tungkol sa impiyerno kaysa sa sinumang iba sa Bagong Testamento — higit pa sa lahat ng mga propeta ng Lumang Testamento na pinagsama. Inilarawan niya ito bilang isang lugar ng "pag-iyak at pagsugal ng ngipin" (Matthew 13:50) at "labas na kadiliman" (Matthew 25:30).

Ang Romans 1:18 ay malinaw na nagsasabi: "Ang puri ng Dios ay ipinapahayag mula sa langit laban sa lahat ng kaakibatan at kakarangalan ng mga tao." Ang Revelation — ang huli ay libro ng Bagong Testamento — ay naglalaman ng ilan sa nakakatakot na mga paglalarawan ng paghatol ng Dios sa buong Biblia. Ang Bagong Testamento ay hindi tinatanggal ang puri ng Dios. Inilalaman nito kung bakit hindi pa ito lubos na nabagsak sa mga naniniwala: dahil hinigop ito ng Jesús.

Ang Dios na walang puri laban sa kasamaan ay hindi isang mabuting Dios. Ito ay isang walang pag-aalaga. Ang tunay na pagmamahal ay dapat labanan kung ano ang nakakasira sa minamahal. Ang puri ng Dios ay ang kabaligtaran ng pagmamahal ng Dios, at pareho ang mga testamento ay nagpapakita ng parehong aspeto.

Kung ano talaga ang nagbago sa pagitan ng mga Testamento

Ang Dios ay hindi nagbago. Ang tipan ay nagbago. Ang Lumang Tipan ay isang naghahanda na pagsasaayos — mga batas, mga iniwan, isang paring-uri, isang bansa na nakapalayo upang ipakita ang kasakitang-kundi ng Dios sa mundo. Hindi kailanman itong dinisenyo upang maging ang panghuling sagot. Ang Hebrews 8:7 ay nagsasabi na kung ang unang tipan ay walang depekto, walang pangangailangan ng pangalawa.

Ang Lumang Testamento ay naghahanda sa mundo para sa pagdating ng Jesús. Ang sistema ng inwan ay isang larawan ng kabanalan. Ang templo ay isang larawan ng Dios na lumalaki kasama ang kanyang tao. Ang kordero ng Pasqua ay isang larawan ng Kordero ng Dios. Nang dumating ang Jesús, ang larawan ay umalis upang makita ang katotohanan kung saan laging ito tumuro.

Isipin ito bilang isang mahabang sulat ng isang ama sa kanyang mga anak, at pagkatapos ang ama mismo ay pumasok sa kwarto. Ang sulat ay hindi tumitigil na totoo — ngunit ngayon mayroon kang ang taong ito. Iyan ang relasyon sa pagitan ng mga testamento. Isang kuwento lamang. Isang Dios lamang. Isang plano na sumasalamin sa mga siglo.

Tumutugon sa mga mahirap na pasahe

Paano ang tungkol sa pagsakop ng Canaan? Ang baha? Ang mga pasaheng parang nagpapakita ng Dios na nagutos o aprubado ang kamatayan sa lahat? Ito ay tunay na mahirap, at ang matatapatan na sagot ay na nangangailangan ng maingat na pag-aaral ng makasaysayan na konteksto, genre na panitikan, at buong arko ng bibliyong teolohiya. Hindi sila maaaring tanggapin, ngunit hindi rin maaaring maunawaan sa paglalayo.

Ang maaari nating siguraduhin ay ang parehong Dios na nag-utos ng pagsakop ng Canaan ay naglaan din ng paghuhukom sa Níniva nang ito ay nagtaubang maguli (Jonah 3), protektahan ang dayuhang biyuda na si Rut, at sa huli ay nagpadala ng kanyang sariling Anak upang mamatay para sa mga naniniwala na nag-atura sa kanya. Ang Dios ng Biblia ay patuloy na mas maedisyon at mapagkakatiwalaan kaysa sa kung ano ang pinakamahirap na pasahe ay nagmumungkahi — at mas makatarungan at dakila kaysa sa kung ano ang pinakamatatag na pasahe ay nagmumungkahi. Pareho ay laging totoo sa parehong oras.