Kwa nini Mungu anaruhusu maumivu? Jibu ambalo Biblia inasema halisi

Biblia haikuepuki swali hili

Moja ya mambo ya kushangilia kuhusu Biblia ni kwamba haisemi kuwa maumivu ni nzuri. Zaburi zimejaa maumivu makali na yasiyofinywa. Zaburi 22:1 inaanza: "Mungu wangu, Mungu wangu, kwa nini umeniachana? Kwa nini wewe mbali sana na kuokoa kwangu, na mbali sana na kelele zangu za maumivu?" Yesu alinukia maneno haya hayo kutoka kwa msalaba.

Ayubu — kitabu kimoja kilicho na msingi wa swali la maumivu yasiyo na kosa — kinaishia bila kumpa Ayubu maelezo kamili. Mungu hujibu maswali maumivu ya Ayubu sio na trakti ya theolojia, bali na swali lake lenyewe: "Wewe ulikuwa wapi wakati niliweka misingi ya ardhi?" (Ayubu 38:4). Ni kumbusho lenye aibu kwamba ujuzi na mtazamo wa Mungu hauzidi macho yetu — sio kukataa swali.

Uaminifu wa Biblia kuhusu maumivu yenyewe ni faraja. Hii si dini inayokudai kuiga kuwa kila kitu kiko sawa. Maumivu ni halisi, ni ngumu, na Mungu haisemi aibu kuhusu maswali yako kuhusu yao.

Maumivu hayakuwa muundo wa asili wa Mungu

Jibu la kwanza la Biblia kuhusu maumivu ni kwamba mambo hayakuwa yakikuwa hivyo. Mwanzo 1 na 2 yanaeleza dunia "nzuri sana" — bila kifo, bila maumivu, bila kuvunjika. Maumivu yaliingilia dunia kama matokeo ya dhambi ya binadamu (Mwanzo 3:16–19). Miiba na mibegu si matangazo ya Mungu kama vile matokeo ya asili ya dunia iliyotengana na chanzo cha maisha na utaratibu.

Warumi 8:20–22 inaeleza uumbaji mzima kama "kupiga kelele" chini ya utumwa huu wa ong'uu — "na maumivu ya uzazi" — kusubiri kumfufua mwisho. Maumivu si kawaida ya milele. Ni kile kisicho kawaida ambalo siku moja kitakatoweza kukamatwa kabisa. Ufunuo 21:4 inaahidi: "Mungu atafuta kila machozi kutoka kwa macho yao; na wala haitakuwa kifo, wala haitakuwa maumivu, wala kelele, wala maumivu."

Kwa hivyo Mungu hakuzaa maumivu kwa maana ya kuwa ameziplana kama kile kile kzuri. Anaruhusa katika dunia iliyovunjika, na inaahidi kwamba haitakuwa neno la mwisho.

Hadithi ya Yusufu: kile wanadamu wanakusudia kwa ajili ya uovu, Mungu hukombeza

Hadithi ya Yusufu katika Mwanzo 37–50 ni moja ya mifano yenye nguvu zaidi ya Biblia kuhusu jinsi Mungu anavyotenda kupitia maumivu. Yusufu aliuzwa kuwa mtumwa na kaka zake, akakasiriwa kwa uvu na akafungwa miaka michache. Kutoka kwa kila mtazamo wa binadamu, maisha yake yalikuwa mfululizo wa dhalimu zisizolingana.

Hata hivyo, mwisho wa hadithi, Yusufu — sasa wa pili kwa amri ya Misri, akiwa akuokolea taifa kutoka njaa — anasema kwa kaka waliomnuisisha: "Ninyi mlikusudia kumfanya uovu, lakini Mungu akakubaliana na wema, kuweka wazi kile tunachoona leo, kuweka hai watu wengi" (Mwanzo 50:20). Hii si Mungu akisababisha uovu. Ni Mungu akiwa na ukuu kwa hivyo unaweza kutumia hata maamuzi mabaya kumfikia madhumuni mazuri.

Warumi 8:28 — "vitu vyote vinasaidia kwa ajili ya wema" — si ahidi kwamba kila hali ni nzuri. Ni ahidi kwamba Mungu ana nguvu kwa hivyo hakuna kitu kinachoweza kutokea kile Mungu hawezi, mwishowe, kuunganisha na Kusudi lake. Hilo ni kauli tofauti sana. Moja inasikika upuuzi; lingine linasikika kama Mungu aliyefufua Yesu kutoka kwa wafu.

Msalaba: Mungu hakukaa nje ya maumivu yetu

Jambo muhimu zaidi ambalo Biblia inasema kuhusu maumivu si hoja ya falsafa. Ni tukio la kihistoria. Katika msalaba, Mungu mwenyewe alijingia katika maumivu ya binadamu. Yesu — kamili Mungu — akakaramu umaskini, kukataliwa, kuoza, kuumia, kuachwa na kifo. Hakuna njia ya maumivu ya binadamu ambayo Mungu akakubaliana kutoka safetani tu.

Waebrania 4:15 inasema kwamba Yesu ni "mmoja aliyejaribiwa katika kila kitu kulingana na mfano wetu, lakini bila dhambi." Akalia mlangoni mwa kifo cha Lazaro (Yohana 11:35) — sio kwa sababu hakujua kuwa alikuwa karibu kufufua, lakini kwa sababu maumivu ya binadamu yanamgusa. Mungu wa Biblia si mungu wa mbali na hajahusika, asiyejua maumivu ya binadamu.

Hii haikubainisha kabisa maumivu, lakini inabadilisha kila kitu kuhusu yayo. Hauna maumivu peke yako na hakuna kusikika. Una maumivu katika kuwepo kwa Mungu anayejua jinsi inavyosikika kutoka ndani — na akachagua kwa kufanya kukurudisha kwake.

Maumivu yanazaa kile kisicho na mbadala

Warumi 5:3–4 inafanya kauli ya kushangilia: "Pia tunajigamba katika maumivu, kwa sababu tunajua kuwa maumivu yanazaa tabasamu; tabasamu, tabia iliyoakiki; na tabia iliyoakiki, tumaini." Hii si positivism yenye sumu. Paulo mwenyewe alijua maboko, ngomeni za bahari, ukamataji na kuachwa (2 Wakorinto 11:24–28). Akakuwa na nadharia.

Baadhi ya sifa za jinsi yanaweza kuundwa katika ngumu tu. Huruma inahitaji kuwa nayo maumivu. Tabasamu inahitaji kuwa na kitu kwa ajili ya kuandama. Imani kirefu inahitaji kuwa na kitu kimoja kwa kushikilia. Hakuna kitu hiki kinachofanya maumivu kuwa nzuri yenyewe, wala kueleza kila matukio maalum ya maumivu. Lakini inamaanisha kwamba Mungu anaweza kutumia hata kile kikoho zaidi kuzaa kile kilingana milele. Swali si kama Mungu husababisha maumivu — ni kama anahitaji kuaminiwa katikati yake.